'Geçmişten Günümüze Sille' Sohbet toplantılarının Ocak ayı konuğu Seyit Demirkesen Udi Mehmet Karul'u anlattı. Silleli sanatkarlarımız Sille müziklerinden örnekler sundular.

Her ayın son cuma günü yapılan ve bu ayın son cuma günü olan 28 Ocak'ta gerçekleştirdiğimiz GEÇMİŞTEN GÜNÜMÜZE SİLLE sohbet toplantısını hemşehrimiz Seyit Demirkesen Sille'de Barana ve Silleli Udi Ama Mahmet ağa (Karul)'u anlattı.
Barana'nın aynı yaş guruplarından oluştuğunu anlatan Seyit Demirkesen, "Barana ortalama 10 kişiden oluşurdu ve 20-21 barananın olduğunu hatırlarım. Bir aileden 3 baranada genç olabilirdi. Baranalar genelde müzik yaparlardı ve müzik aleti olarak da Cura, Saz, Ud ve Kanun olurdu. Müzik aletlerinin içinde Keman olduğu da söylenirdi ama ben hiç denk gelmedim. Baranalar arasında daha iyi müzik yapmak için adeta yarış yaparlardı."
Sillelilerin birbirine saygısı üst seviyede olduğunu söyleyen Seyit Demirkesen, "Saygıdan dolayı gizli gizli musiki öğrenirdik. Oğul babadan, yeğen amcadan habersiz müzik öğrenirdi. Ve ne hikmetse 40'ından sonra da musiki ile uğraşmak pek hoş karşılanmazdı. Niye böyle bir inanış vardı doğrusu pek bilmezdim."
Kendisinin kanun çaldığını söyleyen Seyit Demirkesen, 17 yaşında kanun çalmayı öğrendiğini anlattı. Sille müziği hiç bir yörenin müziğine benmez diyen Demirkesen,bir anısını şöyle anlattı: "Askerliğimi Erzurum'da yaptım. Terzihanede Konyalı bir terzimiz vardı. Zaman zaman onun yanına gider orada müzik yapardım. Bir ara biz içeride çalarken, müzikten çok iyi anlayan, daha sonraları mandolin çaldığını duyduğum komutanımız (Teğmen) bizi dışarıda dinlemiş. İçeri girdi (biz tabi hemen toparlandık) 'Sen nerelisin' diye sordu. Ben de Konyalıyım Silleli dedim. Nerede öğrendin bunu diye sordu, anlattım tabii. Sille'deki müzik kültüründen bahsettim. Gitti hemen kendisinin Mandolin'i varmış getirdi, beraber bir-kaç hava yaptık. Müziği çok severdi. Beni oradan Bando takımına aldırdı."
"Silleliler gurbete çok gittikleri için her yörenin müziğinden esinlenmişler, o yörelerin de türkülerini söylemişlerdir. Hemen hemen bütün makamları bilirlerdi. Sanat müziği olsun, halk müziği olsun mutlaka Sille usulüyle söylerlerdi."
Sille usulünün insanları çok etkilediğini anlatırken yine bir örnek verdi: "1960 ihtilalinin olduğu tarihlerde, sıcak bir yaz günü Sille'ye yine bir otobüs kafile geldi. Hangi üniversiteden olduğunu hatırlamadığım, kızlı-erkekli, başlarında hocaları ile otobüsten indiler. Silleyi gezdiler tekrar geldiler. Biz kahvehanenin önünde otururken yanımıza geldiler. 'buranın müziğini pek övdüler, bize bir kaç hava yapacak yok mu?' diye sorunca Allah rahmet eylesin Zabıta Seyit Ali ağa (Seyit Ali Aksay) 'çocuklar kalkın bakalım, misafirleri kırmayın' deyince o sırada İsmail Peker, Hüseyin Altuntaş (Beşneveloğlu Hüseyin) ve ben kalktık Seyit Ali Ağa'nın bahçesine gittik. Tabi bizler ya inşaatta,ya testi ocağında veya taş ocağında çalışan insanlarız. Ellerimiz nasırlı; Üniversiteden gelen hocaya pek inandırıcı gelmedi. Tabii oturduk çay kahve ikramı oldu, biz orada iki hava yapacağız derken, baktık adamlar biz çaldıkça onlar yerleştiler. Ha şimdi giderler, ha birazdan derken ikindi oldu, akşam oldu gitmeye niyetleri yok. Hoca mest oldu. 'Yahu akşam oldu, misafirlerin karnı filan açıkmıştır, bir şeyler ikram edelim' dedik. Ama nur içinde yatsın Seyit Ali Ağa çok anlayışlı adam; çocukla çocuk, gençle genç olurdu. Herkesin derdiyle dertlenirdi. 'Siz merak etmeyin ben hazırlık yapıyorm' dedi. Bahçeden domates, salatalık, biber ne yetiştirdiyse. Kalktık evlerde yemek ne varsa getirdik. Akşam yemeğinden sonra hoca gitmeye niyetli olmadığını hemen belli etti ve kız öğrencilere siz binin otobüse otelinize gidin biz geliriz dedi. İnanırmısınız bir kaç hava yapacağız diye oturduk, sabah ezanlarıyla biraktık. Mest oldu hoca. tabii sadece Sille türküleri söylemedik, halk müziği, sanat müziği hepsinden çaldık ama kendi usulümüzle."
MEHMET KARUL
Mehmet Ağa'nın doğuştan kör olmadığını, Küçük yaşta (iki-üç yaşlarında) görmez olduğunu ifade eden Seyit Demirkesen, "Mehmet Ağa ud çalmaya çok hevesliydi ama görmediği için ayar yapmayı nasıl yaparım, iki de bir şunu ayarlayın diye birine gidemem, telleri nasıl göreceğim derdi. Rahmetli İmamoğlu Ali Ağa 'sen öğren, ben ayarlarını yaparım' dedi ve ud çalmaya başladı. Görmemesi onun için büyük avantaj oldu. Bütün dikkatini müziğe verdiği için başarılı oldu. Kendisine has çalma usulü vardı. Konya'ya göçtükten sonra barana adetini burada da devam ettirdik. 1977 yılında tanıştık Mehmet ağa ile. Daha sonra akraba olduk. İlk kez bu yıl da birlikte müzik icra ettik. İlk olmasına rağmen sanki yıllardır birlikte çalıyormuş gibi icra yaptık.
Baranamızla oturur musun dedik, memnun oldu. 26 sene birlikte olduk. Kemal abinin (Kemal Ekercin)'in evinde Mehmet Ağa, Mehmet Gönülal, Necati Çelik, üstad Cinuçen Tanrıkorur ile müzik icra ettik. Başka bir yerde Udi Arif Sami Toker, Mehmet Amcanın yanında udunu eline almadı. Nezaket gösterdi. Yüzlerce bestesi olan bu insan Mehmet abinin yanında icradan kaçındı. Taksim kabiliyeti çok iyi idi. Mehmet abinin bir sözü vardı. Bir başka sanatçıya ait ama güzel bir söz:
'Bir gün çalmasam ben bilirim.
İki gün çalmasam el bilir.
Üç gün çalmasam cümle alem bilir'
Nur içinde yatsın."

Seyit Demirkesen'in konuşmasından sonra Mehmet Bardakçı'nın ikram ettiği tatlıdan sonra Udi Mehmet Altunkan, Kanun'da Mehmet Ali Pınar ve Divan Saz'da Yasin Bağcı Sille türküleri icra ettiler. Dernek Başkanı Ahmet Göçergi'nin teşekkür konuşmasıyla program sona erdi.

TOPLANTI RESİMLERİNİ GÖRMEK İÇİN AŞAĞIDAKİ LİNGİ TIKLAYIN>>>>>>

http://www.sille.org.tr/Gecmisten_Gunumuze_Sille_galeri19.html